‘Dit was hun allerlaatste moment met hem’

‘We kregen de melding dat een meneer thuis mocht worden opgehaald. Op zo’n moment weten we eigenlijk nog weinig over diegene en over de naasten. We krijgen maar een paar gegevens te zien zoals achternaam en geboortedatum. Voordat we vertrekken, bellen we de familie op. In dit geval spraken we zijn vrouw Fien en zij gaf aan dat we welkom waren. Aan de telefoon hoor je vaak al wel hoe mensen erin zitten.’

Twee leuke dames

‘Fien wachtte ons buiten op omdat ze in een bocht woont met een hekwerk. Op het moment dat ze ons zag, ontstond er opluchting op haar gezicht. Ze zei meteen ‘O wat leuk, twee dames’. Mensen zien ons liever niet, dus wij maken niet zo vaak mee dat we zo hartelijk worden ontvangen. We legden uit dat uitvaartvervoer inderdaad geen mannenberoep meer is.’

Adri wilde niks

‘Eenmaal binnen ontmoetten we Fiens dochter, schoonzoon en kleindochter. De dochter vond het spannend. Zeker als het de eerste keer is dat je een overlijden meemaakt, is het logisch dat mensen niet weten wat er gaat gebeuren. We gingen rustig zitten en legden uit dat wij hun man en vader kwamen ophalen om mee te nemen naar het uitvaartcentrum en dat er dan even niks gebeurt tot de uitvaartverzorger langskomt voor het regelgespek. Meestal bespreekt de uitvaartverzorger dan ook de wensen voor de verzorging, en vraagt of de familie wil helpen bij de verzorging. Maar Fien gaf meteen bij ons aan: ‘Ons Adri wilde niks.’ Daarmee bedoelde ze dat er geen rouwbezoek zou komen en ook geen dienst met veel gasten. Adri’s wens betekende ook dat Fien, haar dochter en kleindochter hem dus niet meer zouden zien zodra wij hem mee zouden nemen. Dit was hun allerlaatste moment met hem.’

Het huis verlaten zoals hij was

‘Zodoende schakelden wij direct. Want wij luisteren natuurlijk naar Adri’s wens, maar wij dachten ook meteen aan Fien, haar dochter en kleindochter. We wilden dat laatste moment net dat beetje extra te geven voor hen. We hebben Fien gevraagd of ze het fijn zou vinden als we Adri thuis al zouden verzorgen en aankleden, zodat hij de deur uit zou gaan zoals hij was en niet als zieke Adri. Daarop zei Fien: ‘Dat zou ik heel fijn vinden. Ik heb er niet bij stilgestaan dat dat ook kon.’ En het is inderdaad niet standaard, want als iemand thuis verzorgd wordt, blijven ze meestal ook thuis voor een thuisopbaring.’

Laatste verzorging: kleding uitzoeken en scheren

‘Fien had zo lang voor Adri gezorgd, dat ze niet graag wilde helpen bij de laatste verzorging, maar haar kleindochter wilde er wel bij zijn en misschien meehelpen. Fien zocht de kleren uit. Ondertussen vroeg ik de kleindochter wat zij zou willen doen. Ze gaf aan eerst even te willen kijken. Na een tijdje vroeg ik of ze het bijvoorbeeld fijn zou vinden om zijn gezicht even te wassen. Dat wilde ze. Daarna hebben we Adri gekleed, geschoren en zijn haren gekamd. Hij knapte echt weer een beetje op. Fien en haar dochter waren zo blij dat hij er weer een beetje als zichzelf uitzag. ‘We hebben hem als een echte heer de deur uit zien gaan. Hij was weer mijn Adri,’ zei Fien achteraf.’

Vrede

‘En toen kwam het moment dat we hem gingen meenemen. Dat is vaak moeilijk voor naasten, en in dit geval was het misschien nog moelijker omdat dit het laatste moment voor Fien was. Maar we zagen aan haar dat ze er vrede mee had. Door het extra stapje dat wij hebben gezet, had zij rust. Bij de auto pakte ze ons vast, ze zei: ‘Echt bedankt, het was zo fijn.’

Overbrenging & verzorging

Als medewerkers overbrenging & verzorging zijn wij de eerste personen die bij nabestaanden thuis komen, vlák na een overlijden. Daarom moeten we snel kunnen schakelen, want elke familie en elke situatie is anders. Wat ook belangrijk is: we leggen alles uit, stap voor stap. We gaan nu de brancard halen, we leggen nu je dierbare op de brancard, je kunt nu nog afscheid nemen. Dan geven we nabestaanden de ruimte om nog even samen te zijn met hun dierbare. Als ze zover zijn, is het tijd om te vertrekken. We lopen dan altijd een stukje voor de auto uit. Een moment van respect voor iedereen.