Toch dichtbij, als je ver weg bent

Juist op feestdagen kun je de mensen die je lief hebt zo missen. Familie en vrienden die ver weg zijn, horen er toch bij. Op welke manier kun je er op die momenten voor elkaar zijn? Annemiek, Scott en Carmen delen hun ‘toch-dichtbij-tips’.

 Als er een grote verandering aankomt, voel je dat je ver weg bent 
Annemiek woont drie jaar in het buitenland, waarvan de laatste twee jaar in Zürich. Elke drie maanden bezoekt ze Nederland. ‘Op Facebook deel ik meer van mijn leven dan ik in Nederland zou doen. Met mijn ouders Skype ik om de dag en door de groepsgesprekken met vriendinnen blijf ik op de hoogte van wat er in Nederland gebeurt. Het liefst met een wijntje erbij. Voor mij is dat nu een kopje thee, want ik ben zes maanden zwanger.’
‘Ik heb altijd gezegd: als ik zwanger word, ga ik terug naar Nederland. Maar nu denk ik daar toch anders over. Een groot deel van mijn leven is in Zürich. Mijn vriend, mijn werk, vrienden en een fijn huis. Daarom hebben we besloten om hier te blijven. De verandering van ‘Annemiek naar mama’ kan ik niet écht met mijn vrienden en familie delen. Ik stuur ze wel foto’s van mijn buik. Maar ja, het is toch niet hetzelfde als elkaar regelmatig zien. Als er zo’n grote verandering aankomt, voel je dat je ver weg bent.’
'Hoe we het gaan doen als ik ga bevallen? Mijn ouders hebben een winterklare caravan gekocht. Ze komen net voor mijn bevalling naar Zwitserland, om er voor ons te kunnen zijn. Zo heb ik de eerste twee weken na mijn bevalling mijn moeder lekker dicht in de buurt. Dat stelt me gerust. Mijn ouders zeggen: “We regelen het met elkaar, want als dit jullie gelukkig maakt lossen we de rest wel op.” Als ze niet achter onze beslissing zouden staan, was het wel moeilijker geweest. We hebben veel geluk met ze.’
 Door elkaar dingen te geven waaraan je samen herinneringen hebt, wordt ver weg weer even heel dichtbij 
Scott is Amerikaans woont nu zo’n tien jaar in Nederland. ‘Ik verhuisde voor mijn studie grafisch ontwerpen naar Nederland. Inmiddels heb ik een Nederlandse vriendin, heb ik hier mijn vrienden en werk ik hier.’
‘Mijn vriendin en ik gaan jaarlijks naar Amerika op vakantie en ik spreek mijn broers en ouders elke zondag via Skype. Maar toch zijn de feestdagen anders.’
Handig hulpmiddel

Bij elkaar met de feestdagen? Voor een lach en een traan maakten we vragenkaartjes om eens een 'anders dan anders' gesprek te voeren.

‘Mijn ouders sturen ons elk jaar een ‘hand-made’ kerstornament uit Kentucky. Soms is het er eentje die vroeger thuis in de kerstboom hing. Dan herinner ik me hoe uitbundig kerst in Amerika gevierd wordt. In Nederland kopen ik en mijn vriendin ook een mooie, grote kerstboom. Hierin hangen we de verzamelde kerstornamenten.’
‘Ik ben gehecht aan mijn herinneringen en de spullen die daarbij horen. Door elkaar dingen te geven waaraan je samen herinneringen hebt, wordt ver weg weer even heel dichtbij. Het is een goede aanleiding om elkaar weer te spreken. En als elkaar contacten niet mogelijk is, is de herinnering ook al mooi.’
 We sturen elkaar foto’s van wat we aan het doen zijn. Dat deden we in Nederland ook en dat gaat hier gewoon door 
Carmen heeft vier volwassen kinderen en vertrok in januari 2015 voor een jaar naar Ghana. ‘In Ghana werk ik als verpleegkundige in het ziekenhuis, en help ik een health clinic opzetten. Ik vertrok met het idee dat tegenwoordig alle mogelijkheden aanwezig zijn om met elkaar te communiceren. Dat is ook zo.’
‘Als het goed gaat met mij en mijn kinderen is een appje of een mailtje genoeg. We delen vooral de dagelijkse dingen met elkaar, zoals wat ik eet in Ghana of wat zij eten in Nederland. We sturen elkaar foto’s van wat we aan het doen zijn. Dat deden we in Nederland ook en dat gaat hier gewoon door. Zo ben ik toch heel vaak heel dichtbij.’
‘Als het minder goed gaat, wordt het lastiger. Als ze zeggen: “Mama, ik mis je zo”, hebben ze een knuffel nodig, die kan ik dan niet geven. Dat vind ik verdrietig. Als het te emotioneel wordt, bellen we juist even niet. Je hebt er niet zoveel aan om te huilen aan de telefoon en te roepen dat je elkaar mist. Als de grootste emoties gezakt zijn, is het fijn om elkaars stem weer te horen. Dan kletsen we bij over werk en leuke dingen die ik of zij meemaken. Dat werkt het beste. Maar één ding is zeker: van mijn kinderen mag ik nooit meer een jaar weg!’
Hoewel samen dineren in het echt het fijnst is zo met de feestdagen, kan een Skype diner een oplossing zijn voor dat ene jaar dat je niet samen in de keuken kan staan. En tijdens dat belletje met kalkoen kan je elkaar eens aan de tand voelen over het afgelopen jaar. Voor een lach en een traan maakten we vragenkaartjes om eens een 'anders dan anders' gesprek te voeren.