• Klantenservice 040 260 16 36 Ma t/m vrij van 8.00 tot 20.00 uur.
  • naar dela.nl

‘Mijn pensioen? Niet meer werken viel flink tegen’

Bijna 50 jaar lang werkte Richard Jahn (66) als monteur in de beschuit en chips fabrieken van een aantal oer-Hollandse familiebedrijven. Met vette vingers, maar ook met heel veel plezier. Hoe bereidde Richard zich voor op zijn pensioen? En, kwamen zijn verwachtingen overeen met de realiteit?

‘Mijn pensioen, wat had ik daar veel zin in. Gezellig fietsen met Tiny, een beetje klussen, ik zag het helemaal voor me. Nou, dat viel flink tegen. Na een paar dagen was het hele huis opnieuw behangen, hingen er overal nieuwe planken én was de lekkende gootsteen gemaakt. Op 1 juli ging ik met pensioen, voor het eind van de maand dacht ik: zo, mag ik nu weer aan het werk?’

Met vette vingers in de fabriek

‘Ik heb mijn hele leven hard gewerkt. Na de LTS kwam ik als monteur terecht in een grote beschuitfabriek, waar ik vaak 24 uur achter elkaar werkte. Was één van de pakmachines kapot, dan stond de hele fabriek met spanning te kijken of ik het kon oplossen. Het was vies werk. Mijn vingers waren zwart van het vet en ik stonk een uur in de wind, maar als de beschuitjes er tak-tak-tak weer uitrolden, was ik trots.’

Vakantie is inpakken en uitpakken

‘Mijn vrouw en ik komen allebei uit een echt arbeidersgezin. We hebben nooit veel geld nodig gehad om gelukkig te zijn. Vakantie vind ik bijvoorbeeld echt een gevalletje ‘inpakken-uitpakken, en weer inpakken-uitpakken, en daarna ben je blut’. Wij gaan liever samen naar de markt en geven het geld dat over is, aan de kinderen. Door hard werken en verstandig omgaan met geld, hebben we altijd goed kunnen leven.

Goed achterlaten

‘Ik had lange haren toen ik Tiny ontmoette. Haar ouders vonden het maar niks, maar we werden verliefd en ik heb haar nooit meer losgelaten. Omdat mijn vrouw na de geboorte van de kinderen is gestopt met betaald werken, heb ik altijd tegen haar gezegd: ‘Ik zorg ervoor dat je goed wordt achtergelaten.’ Dat ze straks niet kunnen zeggen, zo, Richard ligt tussen z’n vier muurtjes, voor Tiny is er geen geld meer. We hebben samen een aantal zaken geregeld: Naast het pensioen hebben we al heel lang een overlijdensrisicoverzekering, een lijfrentepolis en een uitvaartverzekering. Vlak voor mijn pensioen zijn we nog met een meneer van de verzekering om de tafel gegaan. Even checken of we goed ‘gedekt’ waren, wat volgens hem inderdaad zo was.’

Toch weer aan het werk

‘Sinds een paar maanden ben ik weer aan het werk. Bij een 24-uurs pakketservice in Amsterdam, zo’n twee tot vier uur per dag. Van mijn pensioen kunnen we goed rondkomen, maar ik moet mensen om me heen hebben en in beweging blijven. Weet je, eigenlijk geef ik het kabinet gelijk als ze zeggen dat we zo lang mogelijk door moeten werken. Heel hard werken en dan opeens op de bank gaan zitten miepen, daarvan slib je dicht. Nee, ik ga net zolang door tot ik niet meer kan. Daarna ga ik door naar de hemel, waar ik mijn lieve vrouw weer opzoek, als ze er dan al is. Kaal of met lange haren, want je weet nooit wat de trend is, hè?’
Met dank aan uitzendbureau Rvaring voor het leggen van het eerste contact met Richard.