'Ik ben een betere beachvolleybalster nu ik moeder ben.'

Sanne Keizer (33) is moeder van tweeling Kees en Puk (2,5 jaar). Na vijf jaar bewust te zijn gestopt met de topsport, is ze nu volop terug. Voor zichzelf, maar ook voor haar kinderen. ‘Ik hoop ze mee te geven dat ze voor zichzelf mogen kiezen, dat ze hun dromen mogen najagen.’

‘Als de kinderen me op tv zien, roepen ze: ‘Mama moet voelieballen!’ En als ik thuiskom na een wedstrijd, wordt er meteen een bal gepakt en moet er gevoeliebald worden. Het is echt heel schattig: ik kan niet eens meer normaal ‘volleyballen’ zeggen, joh. Kees, mijn zoontje, is vreselijk talentvol in zijn motorische handelingen. Als wij een bal naar hem opgooien, raakt hij hem vaak op het hoogste punt. Mijn man is trainer en coach van de Belgische beachvolleyballers, dus je snapt dat wij op dat soort momenten echt staan te glunderen van trots.

Settelen

Ik ben vijf jaar geleden heel bewust gestopt met de topsport. Ik deed het al vijftien jaar dus mijn hele leven draaide erom. Mijn familie zag ik amper, ik verhuisde veel en mijn studie stond altijd op de tweede plaats. Dat wilde ik niet meer. Ik wilde graag settelen, iets opbouwen voor de toekomst. Mijn man en ik hebben toen een huis gekocht in Haarlem, vlak daarna werden Kees en Puk geboren. Ik dacht echt dat ik klaar was met de topsport, maar na een paar jaar voelde ik dat dat niet zo was. Ik was klaar met de manier waarop ik leefde, maar het beachvolleyballen, dat zit in mijn hart. Mijn man en ik hebben daar heel goed over nagedacht, want natuurlijk betekent een leven met topsport een leven waarin minder tijd is voor de kinderen. Sport is míjn droom, niet hún droom, dus was dat wel eerlijk? Wat uiteindelijk een belangrijke rol speelde, is het besef dat het óók mijn droom is dat zij later exact hetzelfde durven te doen; dat ze voor zichzelf durven te kiezen en hún dromen najagen. Ook als dat iets volledig geks is en niet helemaal strookt met wat anderen voor ze in gedachten hebben. Door zelf weer voor de sport te kiezen, hoop ik ze dat mee te kunnen geven.

Onze droom

Mijn man en ik leiden geen standaard leven. Met name in de zomermaanden zijn we regelmatig in het buitenland voor wedstrijden. We vinden het erg belangrijk dat de leventjes van de kinderen zo normaal mogelijk blijven. We hebben thuis bijvoorbeeld een vast ritme en zorgen er altijd voor hun leventje zo normaal mogelijk doorloopt als wij weg zijn. Dat kan onder andere door onze fantastische oppas Tessie. Mee op reis gaan ze nog niet, dat vinden we nog te vroeg. Ze zijn heel energiek, zien geen gevaar en steken zo de straat over. Ze hebben gewoon nog veel aandacht en opvoeding nodig en dat wil ik ze eerst meegeven voordat ik ze meeneem in ons hectische wereldje, in onze droom. Als ik nu thuiskom, vragen ze vaak: ‘Mama, heb je gewonnen?’ Ook als ik gewoon bij de supermarkt ben geweest. Ze begrijpen nog niet zo goed wanneer ik wedstrijden speel en hoe dat dan werkt. Vanaf volgend jaar hopen we ze wat vaker te kunnen meenemen: ze zijn dan drie. Mijn man en ik waren in het begin best onzeker over hoe het allemaal zou gaan, de sport én een gezin. We hebben dat echt samen overwonnen: ik ben onwijs trots op hoe goed de kinderen omgaan met ons drukke reisleven.
 Als ik thuiskom, vragen Kees en Puk: ‘Mama, heb je gewonnen?’ Ook als ik gewoon bij de supermarkt ben geweest. 

Een hardere werker

Door de kinderen ben ik veel bewuster bezig met waar ik voor werk. Ik ga niet naar een internationaal toernooi om op plek 25 te belanden, want dan voelt het bijna alsof ik voor niks een week weg was van huis. Vroeger was ik een talent maar niet echt een harde werker. Sinds ik moeder ben, ben ik ook een harde werker. Het uiteindelijke doel is een medaille winnen in Tokyo. Als we ons optimale programma kunnen draaien en alles gaat zoals we willen, dan is dat denk ik een realistisch doel. Ik ben ervan overtuigd dat ik een betere volleybalster ben omdat ik moeder ben. En, dat ik een betere moeder ben nu ik weer volleybal.

Helemaal verliefd

Ik beleef de sport nu heel anders dan toen ik de eerste keer op topniveau beachvolleybalde. Ik ontwikkelde me langzaam van een talentje bij de jeugd tot een talent bij de senioren, en werd ‘opeens’ zesde van de wereld. In het begin was die ontwikkeling natuurlijk gaaf, maar op de een of andere manier werd het ook normaal. Nu ben ik me er veel meer van bewust hoe bijzonder het is dat ik dit kan en mag doen. Elke keer weer als ik in het vliegtuig richting huis stap, is er iets waar ik heel graag naar terugkeer. En, andersom ook: elke keer als ik in dat vliegtuig naar een toernooi stap, weet ik hoe bevoorrecht ik ben dat ik dit mag doen. Ik heb geleerd te waarderen wat ik heb: ik heb het thuis waar ik zo naar verlangde én ik heb mijn sport. Ik ben helemaal verliefd, op dit leven.’

DELA Beach Open

Begin 2019 sportief en kom in de kerstvakantie samen met familie of vrienden naar het DELA Beach Open. Als hoofdsponsor van het Nederlandse beachvolleybal geven wij vrijkaarten. Ga naar de ticketshop en bestel jouw gratis kaarten met kortingscode DELAVRIJKAART19.