'Door mijn werk op de spoed weet ik dat ik nu even voor mezelf moet kiezen.'

Laura Bloem (28) werkte als arts op de spoedeisende hulp. Juist doordat ze klaarstond voor haar patiënten, realiseerde ze zich dat ze nog onvoldoende was toegekomen aan zichzelf, aan haar eigen doelen. Ze zegde haar baan op en keerde terug naar het professionele beachvolleybal.

‘Als ik dagdienst had, dan ging mijn wekker om vijf uur ‘s ochtends. Pas om vijf uur ’s avonds was ik klaar. Overdag waren er specialisten aanwezig bij wie ik terechtkon met vragen, maar had ik nachtdienst, dan was ik samen met een andere jonge arts verantwoordelijk voor het hele ziekenhuis. Omdat het zo’n klein ziekenhuis was, was het niet nodig om vol bemand te zijn. Als beginnend arts was dat best spannend. We wisten nooit van tevoren wie er zou binnenrollen en of we daar klaar voor waren. Die volledige verantwoordelijkheid voor een ander was nieuw voor me.

Eigen doelen naleven

Eind 2017 belde Richard (de Kogel, red.) me compleet onverwacht op met de vraag of ik met Jolien samen wilde spelen. Ik had een jaarcontract in het ziekenhuis en dacht meteen: nee, dat ga ik niet doen. Ik was een paar jaar daarvoor heel bewust gestopt met professioneel beachvolleybal omdat ik het niet meer goed kon combineren met mijn studie. Ik speelde nog wel beachvolleybal, maar puur voor mijn plezier: het had geen prioriteit. Als arts daarentegen kon ik echt iets betekenen voor anderen, iets goeds doen. Dat vond ik op dat moment belangrijker. Door het telefoontje van Richard werd ik aan het denken gezet. Als arts was ik inderdaad heel erg bezig met anderen. Het draaide allemaal om hun doelen, om hun leven. Dat is heel mooi natuurlijk maar ik realiseerde me langzaam dat ik mijn eigen doel nog helemaal niet had gehaald. Vroeger droomde ik van de Olympische Spelen, maar omdat ik nooit honderd procent voor de topsport was gegaan, was die droom naar de achtergrond verschoven. Nu voelde ik heel sterk: ik wil daar helemaal voor gaan.

Lekker stilstaan bij de dingen

Ik heb mijn baan op de spoedeisende hulp opgezegd en ben begin 2018 begonnen met fulltime beachvolleyballen. Ik ben niet echt iemand die bewust denkt: zo, ik ga nu eens even lekker stilstaan bij hoeveel geluk ik heb. Ik word daar eerder een beetje door overvallen. Vorige week stonden we bijvoorbeeld op het strand van Huntington, in Californië. Het was heerlijk weer, we waren leuk aan het spelen. Dit is toch te gek, denk ik dan, ik ben hier gewoon. Dat komt wel binnen, ja. Ik merk sowieso dat ik het heerlijk vind om veel buiten te zijn. Als ik ’s ochtends het ziekenhuis inliep, zag ik geen zon. Als ik ’s avonds thuiskwam, ook niet. En de volgende dag was dat weer net zo. Mijn uitstap naar werken op de spoedeisende hulp heeft me mentaal veel duidelijkheid opgeleverd. Ik weet beter wat ik belangrijk vind, wat ik echt wil en hoe ik dat wil aanpakken. Ik ben zo benieuwd wat ik kan bereiken als ik alles op alles zet om één doel, de Olympische Spelen, te bereiken. Het is een beetje alles of niets nu, en daarin ga ik voor alles.

 ‘Ik ben niet iemand die bewust denkt: zo, ik ga nu eens even lekker stilstaan bij hoeveel geluk ik heb.’ 

Zwaarder dan het ziekenhuis

Op een bepaalde manier is de topsport misschien wel zwaarder dan het ziekenhuisleven. Het gaat nu niet meer om anderen, het gaat altijd om mij. Dat is emotioneel best pittig want er is geen afleiding. Topsport kan heel confronterend zijn. Zelfs als je jezelf maximaal geeft, is dat vaak nog niet genoeg voor het resultaat waar je naar op zoek bent. Het moet altijd nóg beter, en dat is niet makkelijk. Gelukkig kan ik altijd terecht bij mijn vrienden, familie en beste vriendin met wie ik al tien jaar samenwoon. Zij kennen me super goed, luisteren naar me en vangen een groot deel van de negatieve kant van de topsport op. Daardoor kan ik altijd weer met goede moed terug het zand in. Overwinnen doe je niet alleen, dat doe je samen.

Op volle toeren

Ik ben heel dankbaar dat ik de keuze had tussen twee dingen die ik allebei heel leuk vind. Waar mijn toekomst ligt, weet ik nog niet. Ik heb tien jaar geneeskunde gestudeerd en er nog maar erg kort van geproefd. Ik denk dat ik sowieso nog een keer terug wil gaan, om er iets meer van te ervaren. En, om niet voor niks zoveel geïnvesteerd te hebben. Op de spoedeisende hulp draaide mijn leven op volle toeren. Nu doe ik dat eigenlijk ook weer, maar op een andere manier. Ik kan me voorstellen dat ik uit uiteindelijk kies voor een iets rustiger leven waarbij ik niet altijd ‘aan’ hoef te staan. Hoe dat er precies uitziet, weet ik nog niet. En dat hoeft ook niet.’

DELA Beach Open

Begin 2019 sportief en kom in de kerstvakantie samen met familie of vrienden naar het DELA Beach Open. Als hoofdsponsor van het Nederlandse beachvolleybal geven wij vrijkaarten. Ga naar de ticketshop en bestel jouw gratis kaarten met kortingscode DELAVRIJKAART19.