Zoals zij trots was op ons zijn wij trots op haar

In juni overleed Janny (91), trotse moeder van Ger, oma van Angélica en Danny en overgrootmoeder van Danique. Na een rijk leven vol met liefde, bijzondere mensen en moeder-zoonweekenden in Katwijk, sliep Janny vredig in. Dit jaar viert de familie Meijer voor het eerst kerst zonder haar.

‘Toen ik op de basisschool zat, gingen mijn moeder en ik één weekend per maand samen spontaan naar Katwijk Dan kwam ik vrijdagmiddag uit school en riep ze opgetogen: ‘Ger, we gaan vanavond naar tante Corrie!’ Tante Corrie woonde op de benedenverdieping van een kleine flat. Vanaf de stoep kon je zo op haar balkonraam tikken. Zodra ze hoorde dat we er waren, begon de pret. De buurman bracht een emmer verse vis, die we samen klaarmaakten in de keuken. De volgende dag gingen we samen naar zee. Het zijn geweldige herinneringen.’

Samen naar het winkelcentrum

‘Mijn moeder en ik hebben altijd een hechte band gehad. Toen ik vader werd, werd die band alleen maar sterker. Voor Angélica en Danny was ze van het begin af aan een geweldige oma. Gingen ze bij haar logeren, dan mochten ze bij haar in bed slapen en toverde ze ’s avonds laat allemaal snoepjes uit haar nachtkastje. Ze overlaadde ze met aandacht, liefde en cadeaus. Toen ze ouder werd en lichamelijk steeds minder kon, werd ik haar mantelzorger. Iedere zaterdag poetste ik haar huis, nam ik samen met haar de post door en vertelde ik haar over de kleinkinderen. Soms gingen we samen naar het winkelcentrum. Dan dronken we eerst een bak koffie en slenterden we daarna door haar favoriete kledingwinkels. Ik genoot intens van die tijd samen.’

Meer inspiratie
Wil je meer inspiratie over uitvaarten? Download onze verhalenbundel met bijzondere uitvaartverhalen.

Vredig ingeslapen

‘Mijn moeder was de laatste maanden steeds meer bezig met de dood. Ging ze vroeger de stad in, kwam ze vaak ’s avonds laat pas terug. Ze kende iedereen in Nijmegen en kwam overal en altijd een vriendin, kennis of buurvrouw tegen. Omdat veel bekenden stierven, werd dat steeds minder. Toen ze door een aantal complicaties in het ziekenhuis belandde, belde ze mijn dochter en zei: ‘Lieverd, koop je nieuwe kleren voor Danique?’ Danique, haar achterkleinkind. Ze wilde Danique nog één keer zelf aankleden en toen dat gebeurd was, was het goed geweest. In ons bijzijn is ze heel vredig ingeslapen.’

Een onvervangbare oma

‘Mijn moeder had een pakhuis vol met spullen. Zelfs polissen uit de jaren twintig bewaarde ze. Een paar jaar geleden heb ik haar gevraagd: ‘Waarvoor ben je allemaal verzekerd en waar vind ik die papieren? Hoe zie je je uitvaart voor je en wie moeten er allemaal komen?’ Dat geregel, dat heb ik van mijn moeder. Gelukkig maar, want daardoor konden we haar afscheid echt vormgeven zoals zij dat wilde. De zorg en toewijding waarmee ze haar hele leven lang voor ons klaarstond, was duidelijk voelbaar tijdens de kerkdienst. Angélica en Danny hebben een ontroerende speech gehouden waarin ze haar bedankten dat ze zo’n geweldige, onvervangbare oma geweest is. Op de PowerPoint presentatie die we hebben laten zien, stond ze met alle mensen die haar dierbaar waren. Met mijn vrouw en mij, met de kinderen, met haar vrienden; altijd breed lachend en met een arm om ons heen. Ze was omringd met dierbaren tijdens haar leven én ze was omringd met dierbaren tijdens haar afscheid.’


100 kerstkaarten

‘De eerste kerst zonder mijn moeder wordt zwaar. Mijn moeder knutselde ieder jaar zo’n honderd kerstkaarten. Voor ons, voor de thuiszorg, voor alle mensen waarvan ze hield. Die kaart, die gaat dit jaar niet komen. We hebben Sinterklaas en Kerst altijd uitgebreid gevierd. Mijn moeder kocht zoveel cadeaus voor Angélica en Danny dat ze allebei met tassen vol naar huis gingen. Zelf wilde ze niks krijgen: Ze wilde ons zien genieten, dáár ging het haar om. Ik weet nog niet hoe we de feestdagen dit jaar gaan vieren. We gaan hoe dan ook een kaars voor haar branden, misschien wel de groene van DELA. Ze zal er altijd een beetje zijn want zoals werd gezegd tijdens haar afscheid: ‘De band van de liefde wordt niet gebroken wanneer iemand sterft.’


Prettige, ongedwongen uitvaartverzorging

Bij coöperatie DELA nemen we afscheid op een manier die past bij je geliefde. Om dat mogelijk te maken, begeleiden onze uitvaartverzorgers je stap voor stap. Ze zijn laagdrempelig, bieden een luisterend oor en leven zich optimaal in in de wensen van u en uw overleden geliefde. Ger: ‘De prettige, ongedwongen sfeer waarmee de hele uitvaart werd geregeld, vonden wij heel bijzonder. Vanaf de eerste ontmoeting tot het verstrooien van de as stond DELA altijd voor ons klaar. Wij hadden veel zelf geregeld maar toch voelde de geboden service als een hele fijne ondersteuning.’
Benieuwd hoe wij uw uitvaartwensen vorm kunnen geven? Lees meer over de dienstverlening van coöperatie DELA.