• Klantenservice 040 260 16 36 Ma t/m vrij van 8.00 tot 20.00 uur.
  • naar dela.nl

'Ze noemde het haar reismantel'

Ria (61) overleed in augustus 2015, na een ziekbed van elf maanden, aan de gevolgen van kanker. Haar echtgenoot Rik, dochters Annamara en Lisette en goede vriendin Jeannette praten over haar afscheid. “Ik hoop dat ze het heeft kunnen zien.”

Rik: 'Ria is niet plotseling doodgegaan. We hebben de tijd gehad om na te denken over haar uitvaart. Bizar om nog zoveel mogelijk te genieten van de tijd die je nog hebt samen, en tegelijkertijd een einde voor te bereiden. Maar ook heel fijn; vanaf het moment dat we hoorden dat ze niet lang meer te leven had, hebben we samen kunnen toeleven naar haar afscheid. We hebben gehuild met elkaar, maar ook nog zoveel genoten'.

Ken je ons online wensenboekje al? Je kunt eenvoudig aangeven hoe jouw afscheid eruit moet komen te zien. Je nabestaanden zien dan in een oogopslag welke zaken er moeten worden geregeld. Je kunt er voor kiezen om je uitvaartwensen te verzekeren, maar ook zonder verzekering kun je DELA een uitvaart laten regelen naar wens. Wil je weten wat de mogelijkheden zijn? Bekijk de mogelijkheden voor het regelen van een uitvaart zonder verzekering of bekijk de de uitvaartverzekering van DELA.

Iets dat wapperde

Het gezin sprak veel over het naderende afscheid van Ria. Beetje bij beetje kreeg haar uitvaart vorm. Lisette: 'Mijn moeder hield niet zo van poespas. "Niet te gek! Ik ben een eenvoudig mens", dat zei ze vaak. Ze wilde een mooie begraafplek in de natuur, maar ook worden begraven in een lijkwade in plaats van in een kist. Ze wilde iets dat ‘wapperde’ als ze naar het graf zou worden gedragen. Zo’n wade paste bij haar. Haar reismantel, noemde ze het'. Een week voor haar overlijden, vroeg ze haar vriendin Jeannette of zij ‘m wilde maken. 'Moeilijk, maar natuurlijk wilde ik dat doen', vertelt Jeanette. 'Samen met Annamara en Lisette heb ik stof uitgezocht en één dag voor haar overlijden, heb ik Ria de wade laten zien. Ze vond ‘m prachtig. Het ook was zó mooi. Precies zoals Ria was'.

Met aandacht voor elkaar

'Eigenlijk was haar hele afscheid zo', gaat Rik verder. 'Toen Ria nog bij ons was, hebben we familie, vrienden en collega’s gevraagd de dienst mede invulling te geven. Een vriendin verzorgde de bloemen, Ria had een tekst gemaakt die door een andere vriendin werd voorgelezen, haar jeugdvriendin vertelde hun gezamenlijke levensverhaal en er waren gedichten en toespraken van ons en familie. Maar ook de kaarsen om haar heen, de live muziek van een collega, haar twee broers die het Ave Maria zongen en Ria’s koor dat telkens opstond vanuit het publiek; het was zó speciaal. Zo persoonlijk met aandacht voor elkaar. Zó Ria. En ook de begraafplek tussen de bomen kwam op die maandagmiddag in augustus prachtig tot zijn recht'. Annamara: 'Wij stonden aan haar hoofdeinde, er werd dwarsfluit gespeeld, twee vriendinnen droegen een gedicht voor en iedereen gooide een losse bloem in haar graf, omdat ze daar zo gek op was. Ze is overladen met bloemen'.

Hoe mooi ze was

Uitvaartbegeleider Niels stond het gezin bij tijdens het proces. 'Hij heeft ons enorm goed geholpen', gaat Annamara verder. 'Niels schetste een realistisch plaatje bij onze ideeën; zoveel tijd is er, dit kost het, dit kun je óók doen. Het was fijn dat hij er was'. Één van Niels’ suggesties was een lichte balseming, om Ria na haar overlijden op een fijne manier thuis op te kunnen baren. 'En, belangrijker nog, Ria zou daarmee haar natuurlijke kleur behouden', vervolgt Rik. 'Voor ons was dat zoveel waard. We hebben haar, en hoe mooi ze was, daardoor zo lang mogelijk bij ons kunnen houden. Ria lag thuis in de woonkamer en ze lag er prachtig bij. Alsof ze sliep en ieder moment weer wakker kon worden.'

Verbinden

'Mijn moeder heeft ons een heel sterke basis meegegeven', besluit Lisette. 'Geleerd wat onvoorwaardelijke liefde is. We hebben veel te weinig tijd met elkaar gehad, maar de tijd díe we hadden, was ze betrokken voor twee. Op haar afscheid kreeg ze dat allemaal terug. Het was de laatste zomerse dag, de plek was prachtig, er was mooie muziek. En dan zoveel mensen die speciaal voor haar gekomen waren. Dat was zo fijn om te zien en zo typerend voor mijn moeder'. 'Ze had vele sociale contacten, wilde zo graag goed zijn voor een ander', vult Annamara aan. 'Verbinden was haar grootste kracht. In die zin was ze er gewoon bij. Het was een dag die ze zelf heel mooi zou hebben gevonden. Ik hoop dat ze het heeft kunnen zien.'

Download onze verhalenbundel met bijzondere uitvaartverhalen

Heb jij al eens nagedacht over jouw afscheid? En weten je geliefden hoe je dat wilt doen? Maak je wensen kenbaar. Bespreek ze. Hoe moeilijk dat misschien ook is. Wil je meer inspiratie over uitvaarten? Download onze bundel met verhalen over afscheid nemen in allerlei vormen. Groots en uitbundig of juist eenvoudig en intiem. Of helemaal anders, op een eigen, persoonlijke manier.