• Klantenservice 040 260 16 36 Ma t/m vrij van 8.00 tot 20.00 uur.
  • naar dela.nl

Wouters vriendengroep van links naar rechts: Arthur, Alwin, Joost, Victor, Michiel, Wouter en Eric.

'Jij zou je erdoorheen knokken en ik zou andere mensen helpen'

Wanneer Wouter werkt aan de opvang voor vluchtelingen op Lesbos, knokt één van zijn beste vrienden thuis voor zijn leven. ‘Gelukkig ben jij niet zomaar kapot te krijgen’, schrijft Wouter in zijn dagboek. Het oneindige vertrouwen in zijn maat geeft hem hoop. Beiden vechten ze voor het leven. De één voor zichzelf, de ander voor anderen. Maar Alwins korte strijd in het ziekenhuis is oneerlijk: ‘Nee, nee, nee, maat, dat was niet de afspraak.’ Wouter beschrijft de kracht van zijn vriend, van de nabestaanden en van hun onvoorwaardelijke vriendschap.

Positieve hoop

27-12-2015 –7:32 uur, onderweg naar Lesbos
Ik ben onderweg naar Lesbos. Wat ben ik geschrokken, man, toen je opeens in het ziekenhuis lag. Dat jij iets aan je hart zou hebben... De man die in de frontlinies de baas was. De ‘vader’ van onze groep, waardoor wij ons veilig en vertrouwd voelen. Je hebt een lange weg te gaan, maar gelukkig ben jij niet zomaar kapot te krijgen. Nu ben je in handen van professionals en kunnen wij alleen positieve hoop hebben. 

Ik hoop dat je wakker bent uit de coma waar ze je in houden als mijn vliegtuig landt. Dat zou mij nog meer kracht geven om deze week hard te werken. Ik ga de kampen voor de mensen op de vlucht iets beter maken. Veiliger, warmer, schoner, menselijker. Ik houd je op de hoogte, maat. Hou je taai.

28-12-2015 – 21:31 uur, Lesbos
Dikke, ik hoor van je vrouw dat je redelijk stabiel bent en kleine babysteps vooruit aan ‘t maken bent. Nog steeds niet wakker, maar dat is in principe geen slecht nieuws. Nog ff doorknokken jongen.

 

Ken je ons online wensenboekje al? Je kunt eenvoudig aangeven hoe jouw afscheid eruit moet komen te zien. Je nabestaanden zien dan in een oogopslag welke zaken er moeten worden geregeld. Je kunt er voor kiezen om je uitvaartwensen te verzekeren, maar ook zonder verzekering kun je DELA een uitvaart laten regelen naar wens. Wil je weten wat de mogelijkheden zijn? Bekijk de mogelijkheden voor het regelen van een uitvaart zonder verzekering of bekijk de de uitvaartverzekering van DELA.

Wouter aan het werk op Lesbos

29-12-2015 –20:55 uur, Lesbos
Shit maat, ik maak me zorgen. Ik heb vanochtend geen update gezien van Fem, dus weet niet hoe ‘t met je gaat... Zolang ik niks hoor, is geen nieuws goed nieuws. Ik probeer me te focussen op het werk waar ik me nuttig voor kan maken. Morgen krijgen we 25 grote tenten binnen. Daarin plaatsen we gestrande mensen, voordat ze het echte vluchtelingenkamp in kunnen. Zo kunnen mensen wat veiliger wachten op toegang in het kamp. Het is nu op veel plekken onveilig hier. Ik heb gelukkig geen hele traumatische dingen gezien, waarschijnlijk sluit ik me er een beetje van af.

 Mijn aller-allerbeste wensen maat. Ik ga dit jaar met je lachen, met je huilen, met je vechten en met je knuffelen. 

01-01-2016 – 00:36 uur, Lesbos
Mijn aller-allerbeste wensen maat. Ik ga dit jaar met je lachen, met je huilen, met je vechten en met je knuffelen. Ik zit hier in de lokale kantine van een visafslag. Maar het is goed, want ik ben hier met mensen die in dezelfde periode als ik hebben bedacht dat ze iets moeten doen. Maar ondanks alle liefde hier, zou ik er alles voor overhebben als ik deze avond met jou kon vieren. Love u... see u soon.

PS: Fem, I love u too, denk iedere dag aan jullie. Hou je taai. <>

Oneerlijke strijd

01-01-2016 – 21:24 uur, Lesbos
NEE, nee, nee, maat. Dat was niet de afspraak. Jij zou je erdoorheen knokken en ik zou andere mensen helpen. Waarom!! Het is fucking niet eerlijk. Niet jij. Jij hebt een prachtige vrouw en twee schatten van kinderen. Zij hadden je nog nodig, om samen oud te worden en te leren van al jouw levenslessen. Niet jij, die de afgelopen 20 jaar de ‘vader’ van onze vriendengroep was en die niks mooier vond dan samen te zijn. Ik hou van je en zal dat altijd blijven doen...

Lesbos vanuit het vliegtuig

 Gister heb ik gehuild, geschreeuwd, geslagen en gevloekt. Maar vandaag lijk ik een beetje numb. 

02-01-2016 – 08:39 uur, onderweg naar Athene
The day after. Ik zit in het vliegtuig terug van Lesbos naar Athene. Godverdomme man, dit is echt onomkeerbaar. Ik besef het niet helemaal. Gister heb ik gehuild, geschreeuwd, geslagen en gevloekt. Maar vandaag lijk ik een beetje numb. Ik ben vanochtend naar het kamp gereden om drie edelstenen te begraven in een gouden driehoek. Symbolisch, voor bescherming en liefde. Ben er eigenlijk te nuchter voor, maar baat het niet, schaadt het niet.

De vriendengroep is nu nog met zes. Nee, wacht, wacht ff...we zullen altijd met zevenen zijn. Want jij staat in onze gouden driehoek. En Fem, Saar en Lot ook. Wij gaan hen steunen, zo goed als we kunnen.

02-01-2016 – 11:19 uur, Athene
Last stop before going back to reality. Zo bizar, ik geloof het nog steeds niet. Waarschijnlijk knak ik als ik de boys en hun verdriet op Schiphol zie. Jij bent er niet meer. Niet meer om samen een pilsje te pakken. Niet meer om te lachen om die schitterende taal van defensie. Niet meer om mee te gaan hiken in Schotland. Jij bent er niet meer om al die dingen samen te doen die we nog niet gedaan hebben. We hadden makkelijk nog 20 jaar vol kunnen maken. Kut, wat doet dit pijn...

 We proberen je leven te vieren. Tuur zorgt voor de saté. 

Altijd one of the boys

02-01-2016 – 11:19 uur, Broekhuizen
We zijn er allemaal, hier bij je ouders. We proberen je leven te vieren. Met bier natuurlijk, en eten. Tuur zorgt voor de saté. Oh, wat had jij dit mooi gevonden. Maar de realiteit is hard en niemand kan het droog houden. Respect voor je vrouw, wat is zij sterk.

05-01-2016 – Geldrop
Ge ligt er mooi bij, maat. Ze hebben je goed opgekalefaterd.

08-01-2016 – Eindhoven
Eén van de laatste keren dat ik je sprak, vertelde je me dat je het zo vervelend vond dat je tegenwoordig minder vaak kon afspreken voor een biertje. Ik vertelde je toen wat ik je nu weer ga zeggen: het maakt niet uit als we elkaar minder kunnen zien. Als we maar genieten van de keren dat we samen zijn. Ook al is dat nu in gedachten. Jij bent en blijft altijd one of the boys. Proost vader, op het leven vol vriendschap.

Wouter gebruikte zijn dagboek als inspiratie voor de speech die hij samen met zijn vrienden schreef voor de uitvaart van Alwin. 

Download onze verhalenbundel met bijzondere uitvaartverhalen

Heb jij al eens nagedacht over jouw afscheid? En weten je geliefden hoe je dat wilt doen? Maak je wensen kenbaar. Bespreek ze. Hoe moeilijk dat misschien ook is. Wil je meer inspiratie over uitvaarten? Download onze bundel met verhalen over afscheid nemen in allerlei vormen. Groots en uitbundig of juist eenvoudig en intiem. Of helemaal anders, op een eigen, persoonlijke manier.